[เล่มที่ 45] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตก เล่ม ๑ ภาค ๔ - หน้าที่ 468

คนใดห่อกฤษณาไว้ด้วยใบไม้ แม้ใบไม้ของคนนั้นย่อมมีกลิ่นหอมฟุ้งไป การเข้าไปซ่องเสพนักปราชญ์ย่อมเป็นเหมือนอย่างนั้น เพราะเหตุนั้น บัณฑิตรู้ความสำเร็จผลแห่งตน ดุจห่อใบไม้แล้ว ไม่พึงเข้าไปเสพอสัตบุรุษ พึงเสพสัตบุรุษ เพราะว่าอสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมให้ถึงสุคติ

อสัตบุรุษพาไปนรก เพราะแนะนำสิ่งที่ไม่ดี

สัตบุรุษพาไปสุคติ เพราะแนะนำสิ่งที่ดี

ขออนุโมทนา

อนุโมทนาค่ะ

ถ้าในที่ใดมีอสัตบุรุษ เราก็หลีกไปโดยไม่ต้องบอกลา แต่ถ้าเราได้คบกับสุตบุรุษ แม้จะถูกไล่ก็ไม่ไปค่ะ

ขออนุโมทนา

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

ขออนุโมทนาค่ะ

ขออนุโมทนาครับ