กำลังมีแท้ๆ ไม่รู้ เพราะฉะนั้นทุกอย่างมีแล้วเดี๋ยวนี้ทั้งหมดแต่ไม่รู้พระพุทธเจ้าจึงทรงแสดงให้รู้สิ่งที่มีค่อยๆ รู้ความจริงที่ปรากฏ ไม่ใช่ไปจำชื่อไว้ปิดบัง ใส่ใจในชื่อแต่ไม่สนใจตัวธรรมะ กว่าจะทุกอย่างเป็นธรรมะไม่ใช่ชื่อเป็นธรรมะ ... นานแค่ไหน ... ไม่มีทางออกจากสังสารวัฏ ถ้าไม่รู้ความจริง

เพราะเห็นความลึกซึ้งจึงศึกษาธรรมะ ... ก็มันอยู่ตรงนี้แต่ไม่รู้แล้วไปจำชื่อมันทำไม?! ตอนมันเกิดนั่นแหละทีละหนึ่งๆ ค่อยๆ รู้ไป สบายใจไม่ต้องไปนั่งท่องชื่อ จนกว่าจะเข้าใจ หนทางจะเข้าใจมีไหม?? ฟังอย่างเดียวไม่ต้องเดือดร้อนไปทำอะไร ไม่ต้องไปห่วงว่าเมื่อไหร่จะออกจากสังสารวัฏ ... ก็เดี๋ยวนี้เป็นสังสารวัฏ ... ออกไปสิ เพราะฉะนั้นความเบาใจสบายใจขึ้นอยู่กับความเข้าใจถูกอย่างเดียวในสิ่งที่กำลังมีเดี๋ยวนี้!!!

จะออกจากสังสารวัฏ ไม่มีทางนอกจากทำความดี เพราะว่าขณะไหนก็ตามที่อกุศลเกิดจะไม่รู้ความจริง และขณะนั้นเพิ่มอกุศลยิ่งทับถมหนาแน่นมาก ออกไม่ได้จากสังสารวัฏแน่ๆ เพราะอยากตัวเดียว ... ใครไม่อยากรู้ไหม ... พระอรหันต์ ... แสดงว่ามันละเอียดแค่ไหน ... ถ้าเป็นรูปธรรมจะไม่มีที่เก็บโลภะเลย เพราะฉะนั้นฟังธรรมะเพื่อเข้าใจและเห็นความลึกซึ้ง นั่นคือเข้าใจธรรมะ

ถ้าปัญญาไม่เพิ่ม อกุศลจะลดไหม?? ปัญญาเพิ่มอกุศลน้อยลงถ้าไม่เกิด ... มันไม่ง่าย ... ฟังยังไงๆ ก็ตัวตนแน่เพราะฉะนั้นฟังเท่าไหร่ก็ตัวตนทั้งหมด เพราะไม่คิด ไม่ละเอียด แค่คิดจริงๆ ว่า ก่อนเห็นมีเห็นไหม? ถ้าไม่มีแล้วมีอะไร? แล้วเห็นก็ดับ ... มันอยู่ไหน? ไม่คิดเพราะยึดมั่นจนไม่กลับมาคิดเลย ยึดมั่นจนแกะไม่ออก เพราะฉะนั้นฟังเท่าไหร่ก็ไม่เป็นเหตุให้ไตร่ตรอง

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ