[เล่มที่ 52] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เล่ม ๒ ภาค ๓ ตอน ๓ - - หน้า 451 [เล่มที่ 52] - หน้า 451

พระศาสดาทรงทราบวาระจิตของท่าน จึงเสด็จไปในที่นั้น ทรง โอวาทด้วยพระโอวาทที่เปรียบด้วยพิณ เมื่อจะทรงแสดงวิธีประกอบความ เพียรให้สม่ำเสมอ จึงให้ชำระพระกรรมฐานแล้วเสด็จไปยังเขาคิชฌกูฏ. ฝ่ายพระโสณเถระได้โอวาทในที่พร้อมพระพักตร์พระศาสดา ประกอบ ความเพียรให้สม่ำเสมอ บำเพ็ญวิปัสสนาดำรงอยู่ในพระอรหัตแล้ว.

อ.อรรณพ: กราบท่านอาจารย์อีกนิดครับว่า ขณะเห็น ขณะได้ยิน ขณะที่มีความเป็นไปของธาตุรู้ในชีวิตประจำวัน ที่เป็นความสม่ำเสมอกับความเป็นจริงคืออย่างไรครับ

ท่านอาจารย์: ต้องตรงทุกคำ เห็น ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้นนอกจากสิ่งที่กระทบตา

อ.อรรณพ: ตรงเป๊ะเลย

ท่านอาจารย์: อีกแสนไกลเท่าไหร่?

อ.อรรณพ: แสนไกล

ท่านอาจารย์: จุดสว่างแว๊บเดียวในความมืด

อ.อรรณพ: พระโพธิสัตว์ที่ท่านเป็นช่างทำราชรถ ท่านใช้เวลาในการขจัดความคดในเนื้อไม้ของล้อรถล้อแรกถึงเกือบ ๖ เดือน หย่อนไป ๖ วันก็เสร็จ แต่ว่า กว่าจะขจัดความคดที่ไม่ตรงความจริง เห็นเห็นเพียงสิ่งที่กระทบตา ไม่คดไม่ตรงไปเป็นการเห็นคนเห็นสิ่งของ ต้องใช้เวลานานมหาศาลครับ

ท่านอาจารย์: ก็ดูพระชาติก็แล้วกัน ดูบารมีก็แล้วกัน!!

เพราะฉะนั้น ฟังธรรมไม่เข้าใจบารมี ไม่รู้จักธรรม!!

อ.อรรณพ: ฟังธรรมไม่เข้าใจบารมี ก็ไม่รู้จักธรรม เป็นคำที่ละเอียดหมดเลยที่ท่านอาจารย์กล่าว

ท่านอาจารย์: ทุกคำ!!

อ.อรรณพ: โอ้.. ครับ ฟังธรรมศึกษาธรรม ไม่รู้จักบารมีก็ไม่รู้จักธรรม เพราะอะไรครับ?

ท่านอาจารย์: ก็เดี๋ยวนี้ เห็นอะไรล่ะ? สัจจบารมี

อ.อรรณพ: สัจจบารมี ตามฐานะก็คือเห็นประตู แต่.. จะบารมีขั้นฟังก็คือเห็นเพียงสิ่งที่กระทบตา ไม่ใช่ประตู

ท่านอาจารย์: สม่ำเสมอคืออะไร?

อ.อรรณพ: สม่ำเสมอ คือปัญญาที่ตรงต่อความจริง

ท่านอาจารย์: เห็นสิ่งที่กระทบตา เป็นอื่นได้ไหมนอกจากคำนี้!!

อ.อรรณพ: ไม่ได้ครับ สุดยอดของมีปกติสม่ำเสมอ เป็นคำอันเป็นอริยะจริงๆ ไม่คิดเลยว่า กราบเท้าสนทนากับท่านอาจารย์ตรงนี้ ประโยชน์จะเกินกว่าที่คิดไว้อีกจริงๆ ครับว่า ประพฤติทางกาย วาจา ใจ อันนี้ที่ท่านแสดงไว้ว่า เป็นต้นนะครับ การที่กาย วาจา จิตและใจจะสม่ำเสมอกับความเป็นจริงจนเป็นปกติครับท่านอาจารย์ เป็นคุณธรรมของพระอริยะจริงๆ เลย

ท่านอาจารย์: เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือยัง? เห็นไหม แสนไกล!! ทรงพระมหากรุณาปานใดที่จะรู้ว่า แม้ธรรมลึกซึ้งอย่างนี้ ค่อยๆ ฟังค่อยๆ เข้าใจมั่นคงขึ้นเป็นบารมีจนกว่าจะประจักษ์แจ้งความจริง

อ.อรรณพ: ขณะนี้ก็สะสมบารมีโดยไม่ต้องคิดคำว่า บารมี

ท่านอาจารย์: แน่นอนที่สุดเมื่อเข้าใจ

อ.อรรณพ: ครับ เข้าใจว่า ปกติสม่ำเสมอ สม่ำเสมอกับความจริง คือเข้าใจและตรงต่อความจริงว่า เห็นเพียงสิ่งที่กระทบตา

ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น ถ้าประจักษ์แจ้งก็อย่างนี้ใช่ไหม?

อ.อรรณพ: ถ้าประจักษ์แจ้งก็ต้องเป็นอย่างนี้ ที่ค่อยๆ สะสมความเข้าใจในขั้นเรื่องของพระธรรมที่ถูกต้อง

ท่านอาจารย์: ไม่เป็นอย่างที่กำลังปรากฏเดี๋ยวนี้ใช่ไหม?

อ.อรรณพ: ไม่เป็นอย่างนี้ครับ

ท่านอาจารย์: เห็นไหม ห่างไกลกันแค่ไหน?

อ.อรรณพ: คนละโลกครับ

ท่านอาจารย์: นั่นแหละ พระปัญญาคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

อ.อรรณพ: สะสมความเข้าใจในความสม่ำเสมอกับความจริงเพิ่มขึ้น แม้ในขั้นไตร่ตรอง ก็เป็นประโยชน์เป็นสัจจญาณครับ

ท่านอาจารย์: อีกแสนไกลไหม?

อ.อรรณพ: แสนไกล

ท่านอาจารย์: ขันติบารมี วิริยบารมี เนกขัมมบารมี อธิษฐานบารมี เห็นไหม กว่าจะครบถ้วน!!

อ.อรรณพ: กว่าจะครบถ้วน ท่านอาจารย์ก็ประมวลบารมีบางส่วนมาให้ได้ฟัง และไตร่ตรอง

นี่หาบารมีกันถ้าไม่เข้าใจ แต่ ถ้าเข้าใจไม่ต้องคิดคำว่าบารมี ในขณะที่กำลังฟังกำลังสนทนากำลังค่อยๆ เข้าใจก็เป็นบารมีที่แท้จริงที่จะนำไปสู่สม่ำเสมอกับความจริงครับ

จากชีวิตที่ขรุขระไม่สม่ำเสมอ คดตั้งแต่ต้นไม่ยอมตรงนะครับด้วยความสำคัญตน ด้วยโทสะ ด้วยกิเลส ด้วยโลภะ อะไรต่างๆ หรือรวมลงก็ด้วยความไม่รู้ที่กราบเท้าท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ตอบในทันใด ที่ผมถามว่าความไม่รู้นี่คดอย่างไร ท่านอาจารย์บอก เห็นอะไร? เป็นการที่เรียกว่า แทงตรง จุกเลย!! ครับ กราบเท้าครับ

ท่านอาจารย์: ไม่อย่างนั้นก็ไม่สามารถจะเข้าใจบารมีได้ ปัญญาบารมี สัจจบารมี เห็นไหม!

อ.อรรณพ: ครับ ไม่น่าเชื่อนะครับ ไม่เชื่อผมก็อาจจะเป็นภาษาผม คิดไม่ถึงเลยว่า พระธรรม บารมีต่างๆ อยู่ในคำนี้อยู่แล้ว เช่น สม่ำเสมอ ปกติสม่ำเสมอ สมการี ผู้มีปกติสม่ำเสมอ ก็ประมวลรวมบารมีต่างๆ แล้วก็ยังมีข้อธรรมต่างๆ ที่พระองค์ทรงแสดง ตรงไหนๆ ก็รวมตรงถึงกันหมดเลยนะครับท่านอาจารย์ เป็นความอัศจรรย์ของแต่ละคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้คำว่า ปกติสม่ำเสมอ

ท่านอาจารย์: แล้วอีกแสนโกฏกัปป์จะรู้ไหมว่า เคยได้ยินคำนี้เมื่อไหร่? ที่ไหน? เห็นไหม ตามพระชาติต่างๆ และชาดกต่างๆ ของสาวกต่างๆ กว่าจะได้รู้แจ้งอริยสัจจธรรม

อ.อรรณพ: เพราะฉะนั้น ที่กำลังได้ยิน และไตร่ตรองจากท่านอาจารย์ ก็จะเป็นประโยชน์ต่อไป แล้วก็ระลึกถึงคำท่านอาจารย์กล่าวเมื่อวันอังคารก่อนนะครับว่า ความเข้าใจ ทีละน้อยๆ สืบเนื่องจากที่สนทนาธรรมที่ จ.ประจวบฯ นะครับว่า ปัญญาน้อย ปัญญาน้อยก็ค่อยๆ รับ ค่อยๆ เข้าใจทีละน้อย แล้วท่านอาจารย์กล่าวเมื่อวันอังคารก่อนว่า เข้าใจจริงนะครับ เข้าใจถูกต้องจริงแม้น้อยก็มีประโยชน์ครับ ผมก็ซาบซึ้งว่า ความเข้าใจทีละนิดนี่แหละมีประโยชน์มหาศาล เพราะว่า สะสมไปเป็นประโยชน์ต่อๆ ไปที่จะตรงจนสม่ำเสมอกับความจริงที่กำลังปรากฏในที่สุดครับ ในที่สุดของการบำเพ็ญบารมี ต้องถึงความปกติสม่ำเสมอกับความจริงที่กำลังปรากฏนี้ครับ มั่นคงมั่นใจอย่างนี้แน่นอนครับ ใส่ชื่อเข้าไปก็ อธิษฐานบารมี กราบเท้าท่านอาจารย์ที่สุดเลยวันนี้

ขอเชิญอ่านได้ที่ ..

สมการี คือผู้มีปกติสม่ําเสมอ [ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค]

ความคดของไม้กับคน [ปเจตนสูตร]

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่งค่ะ

และกราบยินดีในกุศลจิตของ อ.อรรณพ ด้วยค่ะ