ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ฟังครั้งเดียวไม่พอ ก็ฟังอีก แต่ไม่ใช่เป็นเรื่องของความหวัง ความต้องการที่จะรู้มากๆ ซึ่งเป็นเครื่องเนิ่นช้า

ประโยชน์ของการฟังคือฟังแล้วเข้าใจเรื่องที่กำลังฟัง ค่อยๆ สะสมความเห็นถูกเพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อย

การฟังแต่ละครั้งเป็นไปด้วยการใส่ใจด้วยดี

ฟังด้วยดีโดยละเอียดและไตร่ตรองพิจารณาคำที่ได้ยินแต่ละคำ ... ไม่คิดเอง และค่อยๆ เข้าใจความจริงของสิ่งที่ได้ฟัง

ธรรมเป็นสิ่งที่ละเอียด เห็นเดี๋ยวนี้เป็นธรรม ได้ยินก็เป็นธรรม ไม่มีสักอย่างที่ไม่ใช่ธรรม

การฟังธรรมแต่ละภพ แต่ละชาติก็คือการสะสมความเห็นถูกด้วยการละเพราะว่าเวลาที่มีการสะสมของความรู้ ความเข้าใจถูก เพียงฟังไม่มากแต่ปัญญาที่สะสมพร้อมการละ การไม่ติดข้อง สามารถละการยึดถือสภาพธรรมนั้นและสภาพธรรมนั้นจึงปรากฏตามความเป็นจริง ซึ่งอวิชชาและโลภะไม่สามารถเห็นถูกได้เลย จนกว่าเมื่อไหร่ที่ละคลายอวิชชาด้วยการฟังแล้วฟังอีก ในเรื่องของสิ่งที่กำลังปรากฏเพี่อเมื่อไหร่จะรู้ลักษณะที่ปรากฏเพื่อรู้ ไม่ใช่เพื่อติด

การศึกษาธรรมต้องเป็นผู้ละเอียดและรู้จุดประสงค์ว่า ฟังเพื่อเข้าใจถูกเห็นถูกในสภาพธรรม

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ