ตอนที่ไปส่งท่านอาจารย์ มีคนพูดถึงกลอนที่อ่านในวันเกิดท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ จึงขอนำมาลงไว้ให้อ่าน

๏ กาลเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนมาครบ
รอบคำรบวันเกิดผู้ก่อตั้ง
มูลนิธิเผยแผ่พระธัมมัง
เพื่อปลูกฝังสุจินต์ทั่วถิ่นมี

๏ กาลเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนมาครบ
รอบคำรบวันเกิดประเสริฐศรี
ธรรมาจารย์สุจินต์ปิ่นมุนี
นามนารีศรีสุพัสตร์สัจจาภรณ์

๏ ศิษย์ขอหมอบมือพนมน้อมก้มกราบ
เพราะต่างทราบเรานั้นเป็นเช่นหน่ออ่อน
มีอาจารย์เมตตาเอื้ออาทร
ฟังท่านสอนทีละน้อยค่อยเข้าใจ

๏ ท่านจ่ายแจกแจ่มแจ้งแจงให้คิด
จนมวลมิตรเกิดปัญญาพาผ่องใส
เปิดของปิดหงายของคว่ำไม่ร่ำไร
แม้ต้องก้าวยาวไกลไม่หลงกาล

๏ เป็นเด็กน้อยเจ็บป่วยและกำพร้า
ยังมีโรคจรมาน่าสงสาร
เดชะบุญได้มาพบอาจารย์
เป็นผู้ใหญ่ป้อนอาหารและป้อนยา

๏ เด็กบางคนแพ้ยาแพ้อาหาร
เสี่ยงต่อความพิการในภาคหน้า
ขอพี่เลี้ยงใจดีมีเมตตา
ช่วยนำพาให้รอดปลอดโรคภัย

๏ สิบสามมกราเวียนมาถึง
ศิษย์ต่างซึ้งพระคุณครูผู้สร้างสมัย
คำของท่านไม่จืดจางยังจับใจ
ทุกสิ่งไปล้วนสำนึกหมั่นตรึกตรอง

๏ ขออำนาจคุณพระพุทธดุจแก้วใส
พุทธในใจสถิตแจ้งอาบแสงส่อง
ดับกิเลสราคินสิ้นละออง
งามเรืองรองผ่องระยับทุกกัปกัลป์

๏ ขออำนาจคุณพระธรรมอันล้ำเลิศ
ได้บังเกิดธรรมในตาตรึกตราขันธ์
บรรเจิดแจ้งความจริงทุกสิ่งอัน
สั่งสอนพลันทุกหมู่เหล่าเข้าใจดี

๏ ขออำนาจคุณพระสงฆ์ผู้สืบศาสน์
ประทานธาตุสงฆ์ในกายไม่หน่ายหนี
อายุมั่นขวัญยืนหมื่นหมื่นปี
สืบพระศรีภัควันต์นิรันดร์เทอญ

บุคคลที่หาได้ยากในโลก คือบุพการีและกัลยาณมิตร

ขออนุโมทนาในกุศลจิตค่ะ

ไพเราะมากครับ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตครับ

ไพเราะมากครับ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตครับ

ไพเราะมากค่ะ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตค่ะ

ขออนุโมทนาค่ะ

เพราะมากค่ะ

ท่านอาจารย์มีเมตตาอย่างหาที่สุดไม่ได้กับลูกศิษย์ทุกๆ คนขอกราบเท้าท่านอาจารย์และอนุโมทนาในกุศลจิตของท่านอาจารย์ขอให้ท่านอาจารย์เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของทุกคนกราบอนุโมทนาอีกครั้งค่ะ

ไพเราะมากค่ะ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตค่ะ

ขอนอบน้อมแด่องค์สมเด็จพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

กว่าจะกรองออกมาเป็นกลอนอันไพเราะกุศลเจตนาที่เกิดสลับนับไม่ถ้วนขออนุโมทนาในกุศลเจตนานั้นๆ ค่ะ
ขอกราบเท้าท่านอาจารย์สุจินต์ที่เคารพยิ่งค่ะ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตทุกๆ ท่านค่ะ

ไพเราะและงดงามมากค่ะ

ขอกราบเท่าท่านอาจารย์ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

ขอให้ท่านอาจารย์มีสุขพลานัยสมบูรณ์แข็งแรง มีอายุยิ่งยืนนานเป็นมิ่งขวัญของบ้านธัมมะค่ะ ไพเราะมากค่ะ

ขอนุโมนทนาในกุศลจิตทุกๆ ท่านค่ะ

ขอกราบท่านอาจารย์ด้วยความเคารพ ขอให้ท่านอาจารย์มีสุขภาพแข็งแรง เป็นที่พึ่งของผู้สนใจใฝ่ศึกษาพระธรรม

ขออนุโมทนาต่อผู้แต่งบทกลอนนี้ และผุ้ที่นำบทกลอนนี้มาลงในเว็บไซค์ บทกลอนไพเราะและมีความหมายดีมากค่ะ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตของกัลยาณมิตรทุกๆ ท่านค่ะ

ในวันที 16 มกราคม 2553 ที่มูลนิธิ มีการพูดถึงการจัดวันเกิดท่านอาจารย์ที่บ้านธัมมะ พิธีกรพี่เข็มเป็นตัวแทน ขอพรท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์พูดสั้นๆ ว่า

ขอให้เป็นคนดีคะ

ขอกราบขอบพระคุณในความเมตตากรุณาของท่านอาจารย์คะ

กลอนไพเราะมากค่ะ

ขออนุโมทนาในกุศลจิตค่ะ

พรของท่านอาจารย์...ท่านพูดสั้นๆ ว่า

ขอให้เป็นคนดีค่ะ

ขอกราบเท้าท่านอาจารย์สุจินต์ที่เคารพยิ่งขออนุโมทนาในกุศลจิตทุกท่านค่ะ

ขอกราบเท้าท่านอาจารย์สุจินต์ที่เคารพยิ่งค่ะ

ขอให้ท่านอาจารย์มีสุขภาพแข็งแรง

ขออนุโมทนาในกุศลจิตทุกๆ ท่านค่ะ

กราบอนุโมทนาค่ะ

ขอร่วมอนุโมทนา

แม้ว่าผมจะขออะไรให้ท่านไม่ได้

ผมก็จะน้อมนำ พระธรรมคำสอนที่ท่านอาจารย์ได้กรุณานำมาเผยแพร่ มาขัดเกลาจิตใจ ให้ดีงามและบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไป จนกว่าจะหมดเวลาแห่งชีิวิตนี้ ...ให้สมดังความตั้งใจและอุตสาหะ ของท่านอาจารย์

หากกุศลกรรม นำพาให้ผมรู้ชัดในพระธรรม จนเกิดปัญญารู้แจ้งรู้จริงตามพระธรรมแล้ว ผมก็จะเผยแพร่ต่อไป ดังที่ท่านอาจารย์ได้กระทำไว้เป็นตัวอย่าง

ขออนุโมทนาค่ะ

กราบอนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่านค่ะ

ในโลกนี้มี บุคคล 3 กลุ่มที่ผมกราบเท้าได้อย่างใจจริงและจริงใจ คือ

1. พระรัตนตรัย

2. พ่อแม่

3. ท่านอาจารย์สุจินต์

ถามว่าเพราะเหตุใด เพราะเมื่อฟังพระธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจากท่านอาจารย์แล้วเมื่ออบรมจิตใจให้เจริญขึ้นแล้วปรากฏว่าดีขึ้นจริงๆ อีกอย่างคือผมเป็นคนชอบที่จะสงสัยคำถามมันผุดขึ้นตลอด ก็ถามท่านตลอด แล้วทุกคำถามก็ทำให้ผมมีความเข้าใจมากขึ้น ความเข้าใจก็คือปัญญา และเป็นปัญญาในแต่ละลำดับขั้นแม้เป็นเพียงการฟังโดยปริยัติ พื้นๆ ก็นับว่าเลิศ วิเศษ เพราะเมื่อก่อนก็ให้ทาน รักษาศีล นั่งสมาธิ เดินจงกรม สวดมนต์ โดย .... ไม่เข้าใจเลย ทำทำไม แต่เมื่อได้ฟังธรรมจากท่านอาจารย์ซึ่ง ท่านพยายามที่จะอธิบายภาษาที่เข้าใจง่าย สละสลวย วิจิตรเหลือเกิน เหมือนเป็นเสียงทิพย์ เสียงสวรรค์ สุดจะพรรณนาได้ครับ แล้ววันคล้ายวันเกิดท่านอาจารย์ ผมก็รู้สึกว่าผมมีบุญมาก.....มากเหลือเกิน ยิ่งกว่ามีเงินหลายพันล้านบาท ยิ่งกว่าได้ของขวัญใดๆ ในโลก นอกจากผมมีความภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อแม่แล้ว ผมก็ภูมิใจได้เคย..ครั้งหนึ่งได้เป็นลูกศิษย์ ได้ถามปัญหาธรรม ได้ฟังคำตอบ และเข้าใจธรรมะมากขึ้นๆ ๆ ๆ ๆ แล้วก็ได้กราบท่านอาจารย์อย่างใจจริง รู้สึกมีบุญที่ผมมีชีวิตอยู่ขณะที่ท่านอาจารย์ก็ยังมีชีวิตอยู่ด้วย เพราะผมเกิดตอนที่ท่านอาจารย์อายุ 50 ปี ซึ่งก็ถือว่าท่านอายุมากแล้ว แต่กว่าจะได้มาฟังธรรมจากท่านก็เมื่อท่านอายุ 80 ปีแล้ว โอ้ ... เลิศ วิเศษ อัศจรรย์เหลือเกิน ไม่เสียชาติเกิดเลย เพราะธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่สาธารณะสำหรับทุกคน

ขออนุโมทนาครับ