ท่านอาจารย์ ธรรมเป็นเรื่องละเอียดจริงๆ เป็นเรื่องที่จะต้องรู้ว่ากุสลจิตจริงๆ คืออย่างไร มิฉะนั้นแล้วเราจะไปถืออกุศลเป็นกุศลก็ได้ เป็นเรื่องของการรู้ อย่าลืมว่าพระพุทธศาสนาไม่สอนให้คนงมงาย ไม่สอนให้คนหลงผิด ไม่สอนให้คนยึดติด แต่ต้องเป็นเรื่องละ เพราะความรู้ สิ่งซึ่งเรามีมากๆ เราต้องเห็นว่านำมาซึ่งความทุกข์หรือความสุข อย่างโลภะมีเยอะๆ มีมากๆ และผลของโลภะคืออย่างไร และทิฏฐิความเห็นผิดแม้เพียงนิดเดียว จะค่อยๆ เห็นผิดเพิ่มขึ้นๆ และก็แตกแขนงออกไปจนกระทั่งไม่รู้อะไรเลย และก็มีความเข้าใจผิดยึดมั่นในสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นผล

ความเห็นผิดที่มีอันตรายมาก ซึ่งผู้ที่ศึกษาธรรมทุกคนต้องเป็นผู้ที่ตรง แล้วก็เมื่อตรงแล้ว สิ่งใดผิดคือผิด เมื่อผิดแล้วยังยึดถืออยู่ต่อไป หรือเปล่า ถ้ายึดถืออยู่ต่อไปก็ไม่มีใครช่วยได้ ชาติหน้าต่อไปก็เห็นผิดเพิ่มขึ้นอีก และก็ไม่มีอะไรจะไปละได้ โลภมูลจิตดวงที่ ๑ มีโทษซึ่งทุกคนจะต้องพิจารณาจริงๆ ค่อยๆ แกะ ค่อยๆ ทิ้ง ค่อยๆ ละ ค่อยๆ เว้นสิ่งที่ผิดหรือเห็นผิดออก มิฉะนั้นก็ทำให้ไม่สามารถจะเข้าใจในพระธรรมได้

ผู้ฟัง อย่างนี้เขาก็ไปตามกรรมของเขา

ท่านอาจารย์ ทุกคนมีกรรมเป็นของๆ ตน เรื่องความเห็นผิดนี่น่าสนใจ เมื่อกี้นี้ก็เป็นเรื่องหนึ่ง คือเรื่องสวดมนต์ซึ่งทุกคนก็จะต้องเข้าใจให้ถูกว่าต่อไปนี้อย่าได้ไปหวังอะไร หรือว่าคาถาทั้งหลายซึ่งใครมาพร่ำพรรณาว่าสวดแล้ว จะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ก็เป็นอันให้เข้าใจจริงๆ ว่าขณะนั้นเป็นเรื่องติด ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ให้เข้าใจถูกในพระพุทธคุณเลย หรือว่าในพระธรรมที่ได้ฟัง

เรื่องของโลภมูลจิตทิฏฐิคตสัมปยุตต์หรือว่าความเห็นผิดซึ่งเกิดกับโลภมูลจิตดวงที่ ๑ อย่าคิดว่าไกลความจริง เป็นชีวิตประจำวันจริงๆ แล้วถ้าเรามีความเห็นที่คลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ขณะนั้นเรามีความเห็นผิด ต้นเหตุของการที่จะสนทนากันเรื่องนี้ที่ราชบุรีก็เพราะเหตุว่ามีคนหนึ่ง เขาบอกว่ามีท่านผู้หนึ่งท่านกล่าวว่า เมตตาไม่มีประมาณ จะพบคนพาลทั้งเมือง ซึ่งคำพูดอย่างนี้ถูกได้อย่างไร

สนทนาธรรม ตอนที่ 048

ขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ

กราบขอบพระคุณค่ะ