วันหนึ่งๆ
มีแต่จิต เจตสิกเกิดขึ้นทำกิจ เกิดเพราะเหตุปัจจัย เป็นอนัตตา ไม่มีเรา

กว่าจะไม่ใช่เราต้องเป็นผู้ตรงว่าไม่ใช่เราแต่เป็นจิตและเจตสิก เป็นสหชาตธรรมเกิดพร้อมกัน เป็นปัจจัยซึ่งกันและกัน อาศัยกันและกันเกิดขึ้น
เป็นสภาพรู้ และดับพร้อมกัน ไม่ใช่เรา ไม่มีทางที่เราจะไปทำให้อะไรเกิดขึ้น แต่หลงเข้าใจผิดว่าเป็นเรา แท้จริงแล้วเป็นธรรมะทั้งหมด ไม่ใช่เรา

ฟังธรรมเพื่อเข้าใจขึ้นๆ
ขณะที่เข้าใจนั้นไม่ใช่เรา
เป็นปัญญา เป็นธรรมะ เป็นกุศลเจตสิก

การฟังธรรมเป็นเหตุให้เกิดปัญญาความเห็นถูกเข้าใจถูกและค่อยๆ มั่นคงขึ้น จะไม่หลงเข้าใจว่เป็นเรา