Print 
เหตุใดผมจึงศึกษา ... ๐๘ __เพราะกิจวัตรเป็นธรรมะ
 
สารธรรม
วันที่  27 ก.พ. 2551
หมายเลข  7582
อ่าน  1,853

           ก่อนเขียนต่อไป   ผมขอเรียนให้ทราบกิจวัตรประจำวันของผม    สักหน่อยหลังจากที่ได้ศึกษา    การเจริญสติปัฏฐาน     ผมมักตื่นประมาณ ๕.๓๐ น. เกือบทุกวันเพราะอาจารย์จะมาเยี่ยมที่บ้านทุกวันตอน ๖.๐๐ น.  ต้องเตรียมตัวต้อนรับอาจารย์โดยเปิดเครื่องทิ้งไว้    รอฟังตอนเขาโฆษณา   เป็นลมหน้ามืดตาลายยังไงล่ะ   ต้องใช้ยาหอม... นี่แสดงว่าใกล้เข้ามาแล้ว  ไม่ช้าอาจารย์ก็บรรยาย    การฟังบรรยายตอนเช้า ๆ๖ โมง บางครั้งก็เผลอไผลหลับไปบ้าง  พอรู้สึกตัวฟังอะไรพอเข้าใจได้ก็จดไว้  เพราะเตรียมกระดาษดินสอไว้บนหัวนอน  บางทีก็จดไม่ทัน  บางทีก็ไม่รู้จะจดอย่างไร  อยากจะจดอย่างที่อาจารย์พูดแต่ก็ทำไม่ได้  เลยต้องจดย่อ ๆ หรือหัวข้อเอาไว้ แล้วมาขยายความตอนหลัง ฟังจบแล้วก็ออกกำลังบนเตียง  ที่เขาเรียกว่าบิดขี้เกียจ ทำให้เส้นหายตึง หายใจได้ดีขึ้น ก่อนลุกจากเตียงก็นึกปลอบใจว่าโลกนี้น่าอยู่ อะไรมันจะเกิด ก็ต้องเกิด     แล้วก็ค่อยคิดแก้อุปสรรคเอา   ทำให้มีชีวิตชีวาขึ้น    นึกว่าอย่าไปมองหาความลำบากยุ่งยาก  ถ้ามองหาต้องพบแน่  ตามปกติผมเป็นคนร่าเริง ชอบยั่วแหย่คนอื่นเป็นประจำ       บางทีไปเล่นกับคนที่เขายังไม่พร้อมที่จะเล่นกับเรา     เขาก็เล่นงานให้ก็มี  เพราะฉะนั้น ต้องพยายามสำรวมอินทรีย์     ผมล้างหน้าทำความสะอาดฟันแล้ว   ต้องทาหน้าด้วยโอดิโคโลญ ทำให้สดชื่นขึ้นอย่างประหลาด (ตอนนี้พี่หงวนคงว่าโลภะ)    ดื่มกาแฟแล้ว      จึงลงมือจดคำบรรยายหรือขยายความตามที่จดไว้ลงในสมุดไดอารี่     ซึ่งผมจดรายการประจำวันไว้ทุกวันว่าเมื่อวานนี้ไปทำอะไรมาบ้าง  ตลอดจนทานอะไ ร มีการซื้ออะไรบ้าง เป็นการช่วยความจำได้ดีอย่างหนึ่ง

 

คลิก ดาวน์โหลด หนังสือที่นี่

 

เหตุใดผมจึงศึกษาธรรรมะ

 
                                                                                           
197-06/10/2552


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ