Print 
ความเข้าใจสภาพธรรม ๑๑ ...... ความคิดที่ยังคลาดเคลื่อน
 
สารธรรม
วันที่  6 ก.พ. 2551
หมายเลข  7245
อ่าน  1,837
 

 

  เราเต็มไปด้วยความคิดที่คลาดเคลื่อนต่อสภาพธรรมที่มีจริง  เราคิดว่าเป็นเราที่เห็น และได้ยิน   เป็นเราที่ทำความดีและความชั่ว  ตลอดทั้งวันนั้นมีแต่การยึดมั่นในตัวตน    ความเห็นผิดในสภาพธรรม ไม่สามารถนำไปสู่กุศลใดๆ ได้  ตราบใดที่ยังมีความเห็นผิดว่าเป็น ตัวตน   ก็ไม่สามารถที่จะดับโลภะ โทสะ และโมหะได้   และเราก็จะเป็นทาสของ โลกธรรม ๘  คือ ลาภและการเสื่อมลาภ ยศและการเสื่อมยศ  สรรเสริญและนินทา สุขและทุกข์
  ไม่มีตัวตนที่รู้อะไรๆ      สภาพเห็นทำหน้าที่เห็น    สภาพได้ยินทำหน้าที่ได้ยินสภาพคิดนึกทำหน้าที่คิดนึก   มีประโยชน์อะไรที่จะรู้อย่างนี้ ?  มีประโยชน์  เพราะเป็นสิ่งสำคัญที่จะรู้ว่า   ไม่ใช่ตัวตนแต่เป็นจิตประเภทต่างๆ ที่รู้อารมณ์ต่างๆ จิตเกิดขึ้นทีละหนึ่งขณะ  และรู้ทีละหนึ่งอารมณ์เท่านั้น  เรามักจะคิดว่าสภาพรู้หรือนามธรรมนั้นคงอยู่ชั่วขณะหนึ่ง   ตัวอย่างเช่น  การคิดนึกมีอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ตามความเป็นจริงนั้น สภาพธรรมที่คิดนึกเกิดขึ้นหลายขณะ   และคิดทีละหนึ่งอารมณ์เท่านั้น  เราคิดถึงหลายๆ อย่างในขณะเดียวได้ไหม? เป็นไปไม่ได้เลย   การเห็นเป็นจิต ขณะหนึ่ง และรู้อารมณ์เดียว คือสิ่งที่ปรากฏทางตาเท่านั้น หลังจากเห็นแล้ว จึงจะมีความคิดนึกเรื่องสิ่งที่เห็นหรืออาจจะเป็นการได้ยินต่อมาก็ได้  แต่สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นในขณะเดียวกันไม่ได้  ขณะจิตเหล่านี้เป็นสภาพธรรมที่ต่างกัน

 


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pamali
วันที่ 2 ส.ค. 2553 14:25 น.

ขออนุโมทนาค่ะุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ