สติ กับ สมาธิ
 
mod27
วันที่  13 ธ.ค. 2548
หมายเลข  586
อ่าน  4,859

สติ กับ สมาธิ ต่างกันตรงไหนครับ จะสังเกตอย่างไร


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
study
วันที่ 14 ธ.ค. 2548

สติเป็นธรรมที่ระลึก ไม่หลงลืม เกิดกับโสภณจิต (จิตที่ดีงามเท่านั้น) สมาธิเป็นธรรมที่ตั้งมั่น  เกิดกับจิตทุกชาติ (กุศล อกุศล วิบาก กิริยา)

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
study
วันที่ 14 ธ.ค. 2548

พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๑   หน้าที่ 366        

     [๓๘]  สัมมาสติ  มีในสมัยนั้น  เป็นไฉน  ?    
     สติ  ความตามระลึก ความหวนระลึก   สติ  กิริยาที่ระลึก  ความทรงจำความไม่เลื่อนลอย    ควานไม่ลืม   สติ  สตินทรีย์  สติพละ  ความระลึกชอบในสมัยนั้น   อันใด  นี้ชื่อว่า  สัมมาสติมีในสมัยนั้น.        

     [๓๙]  สัมมาสมาธิ   มีในสมัยนั้น   เป็นไฉน  ?  
     ความตั้งอยู่แห่งจิต  ความดำรงอยู่แห่งจิต   ความมั่นอยู่แห่งจิต   ความไม่ส่ายไปแห่งจิต   ความไม่ฟุ้งซ่านแห่งจิต   ภาวะที่จิตไม่ส่ายไป   ความสงบสมาธินทรีย์   สมาธิพละ   ความตั้งใจชอบ  ในสมัยนั้น อันใด  นี้ชื่อว่าสัมมาสมาธิมีในสมัยนั้น.

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
บ้านธัมมะ
วันที่ 15 ธ.ค. 2548

สมาธิเป็นสภาพธรรมที่ตั้งมั่นในอารมณ์  ซึ่งได้แก่ เอกัคคตาเจตสิกที่เกิดกับจิตทุกดวง  

     เมื่อจิตฝักใฝ่มีอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งนาน ๆ ลักษณะของเอกัคคตาเจตสิกก็ปรากฏเป็นสมาธิ คือตั้งมั่นแน่วแน่อยู่ที่อารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งเพียงอารมณ์เดียว เอกัคคตาเจตสิกที่กิดกับอกุศลจิตเป็นมิจฉาสมาธิ  เอกัคคตาเจตสิกที่เกิดกับกุศลจิตเป็นสัมมาสมาธิ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
บ้านธัมมะ
วันที่ 15 ธ.ค. 2548

จะรู้ได้อย่างไรว่ามีสติ
 
ในขณะที่รู้ลักษณะของสภาพธรรม เช่น รู้ว่าความแข็งเป็นรูปธรรมอย่างหนึ่ง  การเห็นเป็นนามธรรมอย่างหนึ่ง ก็รู้ได้ว่าขณะนั้นมีสติ  ข้อสำคัญก็คือ  รู้ว่าขณะหลงลืมสติและขณะมีสตินั้นต่างกัน  เช่น ขณะที่เดินหรือรับประทานอาหารนั้น บางครั้งก็หลงลืมสติ และบางขณะก็มีสติ   ซึ่งก็จะรู้ความต่างกันได้ด้วยตัวเอง สติอาจจะเกิดขึ้นบ้างหลังจากที่หลงลืมสติไปมาก   สภาพที่ระลึกรู้ลักษณะของนามธรรมและรูปธรรมที่ปรากฏในขณะนั้นเป็นสติ  ไม่ใช่ตัวตน  เราบังคับให้สติเกิดไม่ได้  เพราะสติเป็นนามธรรมชนิดหนึ่งไม่ใช่ตัวตน  สติจะเกิดได้ก็เมื่อมีเหตุปัจจัย

 
แสดงความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ