Print 
ภิกษุผู้เจริญสติปัฏฐานไม่ลาสิกขา [สลฬาคารสูตร]
 
paderm
paderm
วันที่  19 มี.ค. 2558
หมายเลข  26341
อ่าน  681

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ภาค ๑- หน้าที่ 198

๘. สลฬาคารสูตร

ภิกษุผู้เจริญสติปัฏฐานไม่ลาสิกขา

     [๑๒๗๙]  สมัยหนึ่ง  ท่านพระอนุรุทธะอยู่  ณ สลฬาคาร ใกล้กรุงสาวัตถี   ณ   ที่นั้นแล   ท่านพระอนุรุทธะเรียกภิกษุทั้งหลายมาแล้วได้กล่าวว่า

     ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย   เปรียบเหมือนแม่น้ำคงคาไหลไปสู่ทิศปราจีน   หลั่งไปสู่ทิศปราจีน  บ่าไปสู่ทิศปราจีน   เมื่อเป็นเช่นนั้น   หมู่มหาชนถือเอาจอบและตะกร้ามาด้วยประสงค์ว่า   จักทดแม่น้ำคงคาให้ไหลกลับ    หลั่งกลับ    บ่ากลับ ดังนี้ 

     ท่านทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน   หมู่มหาชนนั้นจะพึงทดน้ำคงคาให้ไหลกลับ  หลั่งกลับ  บ่ากลับ  ได้บ้างหรือ.

     ภิกษุเหล่านั้นตอบว่า  ไม่ได้ ขอรับ.

     อ.   เพราะเหตุไร.

     ภิ.   เพราะการที่จะทดแม่น้ำคงคาอันไหลไปสู่ทิศปราจีน     หลั่งไปสู่ทิศปราจีน  บ่าไปสู่ทิศปราจีน  ให้ไหลกลับ  หลั่งกลับ  บ่ากลับ  มิใช่กระทำได้ง่าย     หมู่มหาชนนั้นจะพึงเป็นผู้มีส่วนแห่งความเหน็ดเหนื่อยลำบากเปล่าแน่นอน.

     อ.  ฉันนั้นเหมือนกัน     ผู้มีอายุทั้งหลาย   พระราชา   มหาอำมาตย์ของพระราชา  มิตร  อมาตย์  ญาติหรือสาโลหิต     จะพึงเชื้อเชิญภิกษุผู้เจริญ  กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ ให้ยินดีด้วยโภคะว่า    ดูก่อนบุรุษผู้เจริญ   จงมาเถิด   ท่านจะครองผ้ากาสาวะเหล่านี้อยู่ทำไม    ท่านจะเป็นผู้มีศีรษะโล้น  มือถือกระเบื้องเที่ยวบิณฑบาตอยู่ทำไม   นิมนต์ท่านสึกมาบริโภคสมบัติและบำเพ็ญบุญเถิด      ข้อที่ภิกษุผู้เจริญ    ผู้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔  จักลาสิกขาออกมานั้น   มิใช่ฐานะที่จะมีได้   ข้อนั้นเพราะเหตุไร   เพราะจิตที่น้อมไปในวิเวก   โน้มไปในวิเวก   โอนไปในวิเวก   ตลอดกาลนาน   จักหวนสึกมิใช่ฐานะที่จะมีได้.

     [๑๒๘๐]  ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย   ก็ภิกษุย่อมเจริญ   กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน  ๔  อย่างไร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่... ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ...  ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่ ...  ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่   มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ   มีสติ   กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้     ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย  ภิกษุย่อมเจริญ  กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ อย่างนี้แล.

                                         จบสลฬาคารสูตรที่    ๘

                                 อรรถกถาสลฬาคารสูตรที่   ๘

     สลฬาคารสูตรที่ ๘. คำว่า ณ  สลฬาคาร คือในศาลามุงใบไม้ เอาต้นสนสร้าง  หรือในอาคารที่มีชื่อเช่นนั้น    เพราะอยู่ใกล้ประตูต้นสน.   ในสูตรนี้ ทรงแสดงวิปัสสกบุคคลพร้อมกับวิปัสสนา.

                                        จบสลฬาคารสูตรที่  ๘


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
ms.pimpaka
ms.pimpaka
วันที่ 20 มี.ค. 2558 20:18 น.

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ