13593   สุตมยปัญญา
Khaeota
วันที่ 17 ก.ย. 2552 20:27 น.
อ่าน 2,862
 
 

   
          พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 583
 
                              สุตมยปัญญา   เป็นไฉน ?           ในการงานทั้งหลายที่ต้องน้อมนำไปด้วยปัญญาก็ดี    ในศิลปะทั้งหลายที่ต้องน้อมนำไปด้วยปัญญาก็ดี    ในวิชาทั้งหลายที่ต้องน้อมนำไปด้วยปัญญาก็ดีบุคคลได้ฟังจากผู้อื่นแล้ว         จึงได้กัมมัสสกตาญาณ   หรือได้สัจจานุโลมิ-กญาณว่ารูปไม่เที่ยง    ดังนี้บ้าง     ว่าเวทนาไม่เที่ยง   ดังนี้บ้าง    ว่าสัญญาไม่เที่ยง  ดังนี้บ้าง     ว่าสังขารทั้งหลายไม่เที่ยง   ดังนี้บ้าง    ว่าวิญญาณไม่เที่ยงดังนี้บ้าง    ได้อนุโลมิกญาณ  ขันติญาณ   ทิฏฐิญาณ  รุจิญาณ มุติญาณ  เปก-ขญาณ      ธัมมนิชฌานขันติญาณ    อันใด     ซึ่งมีลักษณะอย่างนั้น   นี้เรียกว่าสุตมยปัญญา.

                                   อธิบายสุตมยปัญญา         ในคำว่า  ปรโต สุตฺวา ปฏิลภติ  นี้  บัณฑิตพึงทราบว่า   ปัญญาทั้งหมดที่บุคคลได้แล้ว      เพราะเห็นบ่อเกิดแห่งการงานเป็นต้นอันบุคคลอื่นกำลังทำอยู่หรือทำเสร็จแล้วก็ดี   พึงถ้อยคำของใครๆ ผู้บอกอยู่ก็ดี    เรียนเอาในสำนักของอาจารย์ก็ดี   ชื่อว่า   บุคคลฟังจากผู้อื่นแล้วนั่นแหละ.

 

เขียนความคิดเห็น
กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ ... คลิกที่นี่